OGRODY PIOSENEK 2008 – PISZE JAN KONDRAK
Co roku ileś osób wygrywa Studencki Festiwal Piosenki w Krakowie, Przegląd Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, Olsztyńskie Spotkania Zamkowe – Śpiewajmy Poezję. Niektóre z tychże decydują się na zawodowstwo. To znaczy budują repertuar, zaplecze muzyczne, robią nagrania studyjne i teledyski. Jednak dla młodego artysty przebijanie się z własną ofertą na rynek jest coraz trudniejsze i brakuje instytucji, która mogłaby poświadczyć wartość artystyczną jego propozycji.„Ogrody Piosenek” taką hierarchię, taki panteon przyszłych sław współtworzą. Tu się przyznaje certyfikaty Artystycznej Jakości i ofiarowuje zwycięzcy recital
JAN KONDRAK O ANDRZEJU GARCZARKU
(„Piosenka” nr 1, sierpień 2006) KSIĘŻYC NAD GŁOWĄ JAK CZECHOWICZAndrzej Garczarek Przyjeżdża Garczarek! Rozległo się konspiracyjnym szeptem po akademiku Femina. Była zima roku 1983. Niektórzy wiedzieli o kogo chodzi. Innym musiałem zanucić: … przyjaciół nikt nie będzie mi wybierał wrogów poszukam sobie sam dlaczego kurwa mać bez przerwy poucza ktoś w co wierzyć mam…?.(1)Działało. Koncert odbył się na Czechowie, w mieszkaniu asystenta Instytutu Romanistyki UMCS Tomasza Stróżyńskiego. Skradaliśmy się konspiracyjnymi trójkami w improwizowanych odstępach. Trzeba było mieć kogoś wprowadzającego i grosz jakiś na honorarium. Audytorium obsiadło podłogi mieszkanka.
JAN KONDRAK O PŁYCIE „KTO CO”
Z Janem Kondrakiem rozmawia Teresa Drozda. - Płyta Kto Co składa się z piosenek, które nie zmieściły się w dużych, zamkniętych programach Federacji. Jest to płyta bardzo osobista. Chciałabym abyś opowiedział o kilku piosenkach z tego krążka. Zacznijmy od Postojowej, bo to utwór otwierający płytę. - Zdarzyło się w moim życiu, że po 20 latach spotkałem serdecznego kolegę, którego nie widziałem bardzo długo. Zauważyłem, że świetnie nam się milczy, a trochę słabiej gada. Krótko mówiąc wszystkie zaległości 20-letnie nadrobiliśmy w ciągu kilku sekund, a przecież tyle nas
MÓJ STACHURA – PISZE JAN KONDRAK
(Specjalnie dla „Strefy Piosenki” pisze Jan Kondrak) Teksty Stachury dotarły do mnie podczas nudnego wykładu jesienią 1978 roku. Dotarły na zwitku papieru toaletowego. Podejrzewałem wówczas, że zaciążą na moim życiu. Były to fragmenty „Missa Pagana”. Zaciążyły. Dwa lata później cały poemat wyśpiewywałem w klubie Meta, w Białej Podlaskiej. Jest w tym tekście religijna chęć naprawy świata bez konkretnej religii w tle. To wydawało mi się najważniejsze w owych czasach. Ktoś napisał to, co chciałbym sam powiedzieć.Poszedłem na polonistykę, już jako zarażony i Stachurą